top of page

Μορουά

Moroua_edited.png

Πώς τρέχεις μες στα δάση σαν φωνή;

Ποιος να σ’ αιχμαλωτίσει προσπαθεί;

Σαν σκιά κάτω απ’ το φως των αστεριών

σε περιμένω, θα σε δω.

Μια πνοή στο λευκό μου κορμί πριν χαθείς

θα αφήσεις γλυκά

και στα χείλη στερνή μια φορά θα μ' αγγίξεις

και θα 'ρθεις εκεί ψηλά, να με βρεις.

Κλαις κι όλο ψάχνεις τρόπους να κρυφτείς.

Θες μες στο τώρα να ’μαστε μαζί.

Κι αν πικρό τέλος ξέρω πως θα βρω

θα περιμένω, θα σε δω.

Εκεί κανείς δε θα ξέρει γιατί εγώ και συ

δε σβήσαμε.

bottom of page